ΚΛΑΔΕΜΑ

Κλάδεμα λοιπόν. Τι ποικιλία κλαδεύουμε, τι ηλικία έχουν τα φυτά μας, ποια η ευφορία του εδάφους και τόσα άλλα που κατά κόρο έχουμε διατυπώσει. Και πάλι γνώμονας και συνιστώσα είναι η βιολογική ισορροπία και το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα.

Αυτή άλλωστε είναι η αξία της παρατήρησης. Αυτήν την παρατήρηση δεν μπορεί κανένας σύμβουλος να υποκαταστήσει. Ερχόμαστε λοιπόν και πάλι σε προσαρμογές. Αίφνης δεν θα πρέπει να κλαδέψουμε πολύ ενωρίς όταν την περιοχή πλήττουν παγετοί. Συνήθεις παγετοί είναι αυτοί, της ακτινοβολίας της θερμότητας του εδάφους σε ανέφελες νύχτες που συμβαίνουν κυρίως σε κλειστά οροπέδια και οι σπάνιοι παγετοί ψυχρών αέριων μαζών που πλήττουν αμπελώνες ευρισκόμενους στις διόδους των ρευμάτων αυτών.

Έχει παρατηρηθεί ότι αφού κλαδέψουμε το φυτό και αρχίσει η δακρύρροια , αυτή εμποδίζει την ανάπτυξη μέχρι να επουλωθεί η πληγή και περνά περίπου μια εβδομάδα για να αρχίσει η διόγκωση των οφθαλμών. Αν ο αμπελώνας μας βρίσκεται σε παγετόπληκτη περιοχή, θα πρέπει να λάβουμε υπ’ όψη μας αυτήν την παρατήρηση και να κλαδέψουμε την κατάλληλη χρονική στιγμή ώστε να αποφύγουμε την καταστροφή των οφθαλμών. Στην περιοχή της Νεμέας οι παγετοί ήταν υπαρκτοί από την αρχαιότητα.

Ο περιηγητής Παυσανίας όταν επισκέφτηκε την Φλιούντα , την πρόγονο πόλη της σημερινής Νεμέας κατέγραψε ότι οι κάτοικοι είχαν αφιερώσει επίχρυση αίγα προς εξευμενισμό του Αστερισμού της Αιγός που τους κατέστρεφε τα αμπέλια.

Παρ’ ότι εδώ δεν ασχολούμαστε με την Αρχαιολογία, καλό είναι να μην ξεχνάμε και την πολιτιστική κληρονομιά μας , η οποία προσδίδει την άυλη αξία στα κρασιά μας, που πολλοί νεόκοποι θα ζήλευαν. Μια και αναφερθήκαμε στους παγετούς καλό είναι να εξαντλήσουμε αυτό το θέμα, αφού αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα στην αμπελοκαλλιέργεια.

Θα δώσω εδώ μια πληροφορία που παραδοσιακά έχει επιβεβαιωθεί από τους Νεμεάτες αμπελοκαλλιεργητές. Είχε παρατηρηθεί ότι όταν τα αμπέλια καλλιεργούντο ( σκάβονταν ) κατά το τέλος του φθινοπώρου επιτυγχάνονταν δυο στόχοι.

Ο ένας ήταν η παρεμπόδιση ανάπτυξης ζιζανίων τα οποία ,κατά την άνοιξη, κοντά στο έδαφος διατηρούσαν υγρασία περιβάλλοντος που ενέτεινε την μείωση της θερμοκρασίας κατά τον παγετό, σε κάτω του μείον ένα ή δυο βαθμών Κελσίου, ικανούς να καταστρέψουν τους ευαίσθητους σε έκπτυξη οφθαλμούς ως και τους μικρούς βλαστούς.

Ένας άλλος στόχος ήταν ότι με τις χειμερινές βροχές το καλλιεργημένο έδαφος στην επιφάνειά του αποκτά μια συνεκτικότητα με την δημιουργία κρούστας η οποία αποτελεί μια εν δυνάμει μόνωση ,παρεμποδίζοντας έτσι την ακτινοβολία της θερμότητας που έχει αποθηκεύσει το έδαφος κατά την διάρκεια της ημέρας και άρα αποφυγή έντονου παγετού.

Ένας άλλος τρόπος τον οποίο αναφέρω με κάποια επιφύλαξη, είναι όταν έχουμε σκονίσει με θειάφι τους νεαρούς βλαστούς, κάτι που συνήθως εφαρμόζουμε για την καταπολέμηση του ωιδίου, τότε είναι ενδεχόμενο, η θερμότητα που δημιουργεί η εξάχνωσή του να μειώσει έστω κατ’ ελάχιστο την πτώση της θερμοκρασίας λόγω παγετού.