ΤΡΟΦΕΣ ΦΥΤΩΝ

Οι ανάγκες σε τροφές των φυτών με στόχο την ποιοτική και υγιεινή παραγωγή σταφυλιών και στη συνέχεια κρασιού είναι και εδώ συνάρτηση πολλών παραγόντων όπως έδαφος , κλιματολογικές συνθήκες, ηλικία φυτών, κλάδεμα φυτών , στάδιο ανάπτυξης των φυτών , πάντοτε σε σχέση με την υπάρχουσα υγρασία.

Την υγρασία που είναι αναγκαία διότι ούτε η ανάλυση εδάφους ή η φυλλοδιαγνωστική μπορούν να μας δώσουν έγκυρη πληροφόρηση , μιας και το έδαφος του αμπελώνα μπορεί να είναι πλούσιο σε θρεπτικές ουσίες ή να περιέχει τις απαραίτητες ποσότητες για τα φυτά μας όμως με την έλλειψη υγρασίας δεν υπάρχει η δυνατότητα αφομοίωσης τους, με την περίσσεια δε της υγρασίας τότε είναι δυνατό να έχει γίνει απόπλυση ορισμένων στοιχείων.

Όταν μιλάμε για ποιοτική και υγιεινή παραγωγή σταφυλιών οπωσδήποτε μιλάμε για βιολογική καλλιέργεια η οποία μας δίνει πολύ μικρότερη παραγωγή αλλά παρουσιάζει και μεγαλύτερο κόστος όσον αφορά την κάλυψη του αμπελώνα σε τροφές οι οποίες θα προέρχονται από οργανικές ουσίες.

Στην περίπτωση αυτή η αμπελουργία αυτή καθ’ εαυτή καθίσταται για τον αμπελουργό λόγω των τιμών που προσφέρονται από τους οινοποιούς οι οποίοι είτε δεν αξιοποιούν την ποιοτική αυτή παραγωγή που η υπεραξία θα έδινε μερίδιο στους αμπελουργούς αυτούς, είτε εκμεταλλεύονται τους παραγωγούς επειδή η ζήτηση της ποιοτικής αυτής παραγωγής δεν αποτελεί δυστυχώς συνειδητή θέση περισσοτέρων μεταποιητών, οπότε έχουμε το παράδοξο: η ποιοτική παραγωγή ως συντελεστής ανταγωνιστικότητος δεν εκτιμάται στην χώρα μας με ευθύνη όλων εκτός βέβαια των αμπελουργών , εις τους οποίους την μόνη ευθύνη που μπορεί να τους καταλογίσει κανείς είναι ότι δεν αξιοποιούν μόνοι τους αυτή την ποιοτική παραγωγή , και πάλι όχι διότι θα κερδίσουν σήμερα από την καλλιέργεια του αμπελιού αλλά επειδή με την καθετοποίηση της παραγωγής η υποκρυπτόμενη επιδότηση του οινοποιού θα τους εξασφαλίσει εισόδημα σήμερα και την προοπτική της δίκαιας κατανομής της ποιοτικής αξίας του προϊόντος του αμπελιού.

Από την ομάδα των γνωστών οργανικών ουσιών θα αναφερθώ σε δυο μόνο επειδή πολλές άλλες έχουν καταγραφεί από αξιόλογους θεωρητικούς της γεωπονικής επιστήμης. Η προσθήκη τους γίνεται κατά την διάρκεια του χειμώνα έτσι ώστε να υπάρχει χρονικό περιθώριο αποσύνθεσής τους μέχρι την έκπτυξη των νέων βλαστών την Άνοιξη.

Α) οι κληματίδες του αμπελιού είναι γνωστό ότι περικλείουν αποθησαυρισμό ουσιών εξειδικευμένων στις ανάγκες του.

Εάν τις ομογενοποιήσουμε με το έδαφος ( φρεζάρισμα ) τότε έχουμε μια ανακύκλωση σημαντικής και πλούσιας σε στοιχεία ύλης που είναι δυνατόν να μειώσει δραστικά το κόστος σε σχέση με ισοδύναμα λιπάσματα. Η από ετών ένσταση ότι η χρησιμοποίησή τους υποκρύπτει τον κίνδυνο ότι σαν ξενιστές ασθενειών θα πρέπει να απομακρύνονται και να ρίχνονται στην πυρά πρέπει να εκτιμάται ακραία ( η ουρά του γαιδάρου ) , δεδομένου ότι αυτά καθ’ εαυτά τα πρέμνα είναι καλύτεροι ξενιστές από τις κληματίδες λόγω της ανώμαλης επιφάνειας τους , αλλά και τα φύλλα του αμπελιού που πέφτουν κάτω το φθινόπωρο αποτελούν ασφαλέστερο τρόπο διαχείμασης των επιβλαβών και όχι μόνο οργανισμών.

Εδώ ταιριάζει ένα ανέκδοτο, που χάριν διαλείμματος θα εξιστορήσω. Υπήρχε ένας κτηνοτρόφος , η καλύβα του οποίου είχε γεμίσει ψύλλους. Στην απελπισία του έβαλε φωτιά στην καλύβα. Μακριά κάπως από τις φλόγες θέλησε να δικαιολογήσει την πράξη του και αφού σκέφτηκε λίγο , αναφώνησε: « Μωρέ έκαψα την καλύβα μου αλλά και τους ψύλλους ο διάβολος τους πήρε»

Δίδαγμα : Μην ψάχνουμε ψύλλους στ’ άχυρα! Εάν όμως εξετάσουμε τις σημαντικές ωφέλειες από την ενσωμάτωση και των κληματίδων στο έδαφος τότε ευχερώς θα εκτιμήσουμε τα ασύγκριτα μεγάλα οφέλη.

Αυτά τα οφέλη συνίστανται εκτός από την αδάπανη ανακύκλωση εξειδικευ-μένων τροφών στο αμπέλι, την αλλαγή της δομής του εδάφους η οποία θα διευκολύνει:

α) την αναπνοή του ριζικού συστήματος

β) την κατακράτηση του βρόχινου νερού

γ) την σε βάθος επίδραση του φωτός

δ) την ανάπτυξη του ριζικού συστήματος ( ανάγκη των επί αντιφυλλοξηρικών υποκειμένων φυτών όπως επισημάνθη προηγουμένως) και τέλος

ε) τον πολλαπλασιασμό των βακτηριδίων και την συντομότερη μετατροπή της οργανικής ουσίας γενικότερα (φύλλα , χόρτα κ.λ.π.) σε ανόργανη.

Β)Τα υποπροϊόντα του οινοποιείου , τα στέμφυλα ή τσίπουρα .Είναι καταφανές ότι όπως και οι κληματίδες αλλά σε πυκνότερη μορφή τα στέμφυλα αποτελούν συμπυκνωμένη ουσία σε εξειδικευμένες τροφές , επειδή υπάρχει μια λογική εξήγηση.

Το αμπέλι υπακούει και αυτό , μόνο στο νόμο της διαιώνισης. Δεν κάνει σταφύλια για τους ανθρώπους τα ζώα και τα πουλιά αλλά σπόρους για να μη χαθεί το είδος του. Ευνόητο είναι ότι οι σπόροι του, τα κουκούτσια , αποτελούν γι’ αυτό την συνισταμένη όλων των δραστηριοτήτων του και κυρίως τον εμπλουτισμό τους με περισσότερες ουσίες.

Εάν κάνουμε την απλή λογική σκέψη ότι ένα κιλό στέμφυλα ( ξηρά ουσία ) που αποτελείται κυρίως από σπόρους προέρχεται από 5 ή περισσότερα φυτά , το ρίξουμε σ’ ένα φυτό καταλαβαίνουμε το μέγεθος του εμπλουτισμού.

Άλλες οργανικές ουσίες είναι αρκετές με μεγαλύτερο κόστος συνήθως .Υπάρχουν περιπτώσεις κατά περιοχή που μπορεί η προμήθεια και το κόστος τοποθέτησής τους να εξετάζεται αναλόγως ( κοπριά , κ.ά.). Έμμεσα πλην σαφώς ανακύπτει ένα ζήτημα που κάποιοι συνιστούν, τη λεγόμενη χλωρά λίπανση.

Είναι ευνόητο ότι όταν έχουμε μειωμένες βροχοπτώσεις, άρα ελλιπή εδαφική υγρασία και όταν επίσης έχουμε μη εύφορα εδάφη, η ανάπτυξη οποιουδήποτε φυτού , έστω και ψυχανθών όχι μόνο δεν είναι επωφελής αλλά καταλήγει ζημιογόνος. Εάν η πρακτική της χλωράς λίπανσης συνίσταται , θα πρέπει να εξετάσουμε που και για ποιους λόγους εφαρμόζεται επωφελώς.

Θα καταλήξουμε στη δικαιολόγησή της όταν έχουμε πολύ εύφορα εδάφη και ισχυρές , θα μπορούσε να πει κανείς, πλεονασματικές βροχοπτώσεις. Τα χόρτα που αναπτύσσονται αφαιρούν και τροφές και υγρασία που πλεονάζουν , με αποτέλεσμα την μη υπερβολική ανάπτυξη των φυτών, που συμβιβάζεται με ποιοτική και υγιεινή παραγωγή.

Είναι γνωστό ότι στην Κεντρική Ευρώπη, όπου υπάρχουν πολλές βροχοπτώσεις( 1000 χιλ.) και εύφορα εδάφη , θεωρούν ότι ποιοτική παραγωγή μπορούν να δώσουν αμπέλια ηλικίας άνω των 8 ετών, που σημαίνει εξάντληση της ευφορίας του εδάφους, αφού δεν μπορούν να αποφύγουν τις βροχοπτώ-σεις με όλα τα συμπτώματα , μη ποιοτικής παραγωγής, κάθε χρόνο.

Ένας άλλος λόγος εφαρμογής της χλωράς λίπανσης είναι η δημιουργία χούμου στα εδάφη αυτά που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, χάριν της διαπνοής του ριζικού συστήματος και την απορρόφηση των βρόχινων υδάτων.